زوج، تخیل کردن و زندگی در قرنطینه

 

اِستر پِرل زوج درمانگر بلژیکی بعد از تحقیقات گسترده و گفتگوهای بسیار با زوجها به این نتیجه گیری رسید که برای اینکه زوجها برای یکدیگر جذاب و خواستنی بمانند، حفظ و تقویت یک توانایی بشری بسیار اهمیت دارد: امکان تخیل و تصور کردن. این یعنی فاصله فیزیکی و روانی زن و شوهر از هم به یک میزانی باشد، که فرد نیاز پیدا کند راجع به شریک و همسر خود تصویرسازی کند. از نظر او تنها در این صورت است که فرد نیاز پیدا میکند که (بعد از ساعتها پرداختن به مسائل روزمره مهم خود) در مورد همسرش تخیّل کند. گروهی از زوجهایی که پِرل با آنها مصاحبه کرد، معتقد بودند بیشترین زمانی که به همسرشان میل و اشتیاق داشتند، زمانی بوده که از هم دور بودند و فرد فرصت داشته در فضای تخیلی ذهنش، همسرش را تجسم کند؛ و یا همسرش را در حالِ انجام فعالیتی می دیده که شدیداً به آن علاقه داشته و آن کار را با اشتیاق و مهارت تمام انجام میداده است.از نظر او وقتی افراد دائما با هم باشند، تحت عنوان صميميت (و یا این روزها به علت قرنطینه) از امکان این نوع تصویرسازیِ مهم کاسته میشود.  راهکار در این شرایط کورونایی، همان است که در حالت نرمال به زوجها توصیه میشود؛ با وجود میل زیاد به با هم بودن، در روز به طور جدّ زمان تنهایی قابل توجهي را برای امور روزمره خود و داشتن زمان تنهایی اختصاص دهید.

 متن کامل چاپ شده در نشریه جرعه (فصلنامه علمی، روانشناختی، ادبی، اجتماعی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران، بهار ۱۳۹۹)

Leave a Reply

avatar
  Subscribe  
Notify of

مطالب مرتبط